Starsze panie i arszenik

Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie kojarzy mi się z długo niezmienianym repertuarem i przepiękną salą teatralną. Gdy więc dowiedziałam się, że planowana premiera jest w końcu czymś nowym - czarną komedią w stylu Agathy Christie, ani razu nie wahałam się, aby zaopatrzyć się w bilety. Spektakl „Arszenik i stare koronki” jest rewelacyjny!

Panowie śpiewają Paniom

Studio Piosenki „Farafka” przygotowało Paniom przemiłą muzyczną niespodziankę z okazji ich święta. 8 marca Salę Śródmiejskiego Ośrodka Kultury w Krakowie wypełniły dźwięki piosenek z repertuaru Kabaretu Starszych Panów oraz znanych wszystkim przebojów PRLu. Programowi „Cukierki dla panienki mam” towarzyszyło również dużo humoru a także jeden z moich ulubionych instrumentów – fortepian. W towarzystwie śpiewających Panów spędziłam bardzo mile popołudnie, o czym w szczegółach w dalszej części.

Tym razem malarsko

Jakiś czas temu artystyczna część mnie dała o sobie znać i zapragnęłam malować. Niezbędny sprzęt dostałam, obraz szybko powstał. Kolejny jest w trakcie tworzenia, na razie w większości chodzę dumna i blada z powodu mojego akwarelowego występu :) Przechodząc do sedna - buszując w Internecie za malarskimi wskazówkami znalazłam parę ciekawych rzeczy, którymi chciałam się podzielić.

Tym razem felieton

Jakiś czas temu na jednym z wykładów prowadzący wysunął śmiałą, według mnie, tezę: za parę lat papier przestanie być produkowany, a jego miejsce zajmie e-papier - wszystkie papierowe wydania prasy, książek znikną, pozostaną nam te internetowe. Najpierw przeraziła mnie ta dość apokaliptyczna wizja, jednak gdy pomyślałam o tym na spokojnie, doszłam do wniosku, że nic takiego nie będzie miało miejsca. 

Co w KTO?

Ostatni raz w krakowskim Teatrze KTO byłam dobre cztery lata temu. Gdy więc podczas standardowego comiesięcznego przeglądania repertuarów krakowskich teatrów mój wzrok przykuł tytuł „Teatr telewizji. Komedia sensacyjna” uznałam, że koniecznie muszę się wybrać do tak dawno nieodwiedzanego miejsca.

Artystka w zakładzie dla chorych psychicznie 1915

Parę tygodni temu wybrałam się do Kina Pod Baranami na jeden z filmów wyświetlanych w ramach T-Mobile Nowe Horyzonty Tournée (prezentowane na nim są filmy, które pod różnymi względami zdobyły uznanie na MFF T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu). Moją uwagę przykuł wyreżyserowany przez Bruno Dumonta „Camille Claudel 1915”. Camille Claudel była francuską rzeźbiarką, której geniusz w pewnym momencie przerósł samego Rodina, nauczyciela i kochanka artystki. Ich życie miłosne, czasem spokojne, czasem burzliwe, pełne namiętności, pasji i sztuki skończyło się po parunastu latach życia w nieformalnym związku. Załamana po stracie dziecka, doznała urazu psychicznego i za sprawą brata została zamknięta w szpitalu psychiatrycznym, gdzie przeżyła 30 lat.

Retro przeboje w Piwnicy Pod Baranami

Tęsknota za dwudziestoleciem międzywojennym wydaje się być coraz większa. Świadczyć o tym może zwiększająca się ilość wydarzeń kulturalnych przywołujących piosenki, modę czy inne aspekty życia tamtej epoki. Osobiście jestem wielką miłośniczką międzywojnia – gdy tylko usłyszę o jakimś wydarzeniu związanym z najpiękniejszym, według mnie, okresem w dziejach, jestem gotowa porzucić wszystkie plany byle tylko móc wybrać się na tematyczny koncert, film, spektakl czy inne widowisko. 21 stycznia w Piwnicy Pod Baranami adepci Studia Piosenki „Farafka” wykonali wodewil z repertuarem retro. Oczywiście nie mogło tam i mnie zabraknąć. Czy było warto?